Het Corinna Verhaal

Elke oppepper-dag schrijft een lid van Senver een nieuw hoofdstuk (ongeveer 350 woorden) van het Corinna verhaal. Wil jij ook een hoofdstuk schrijven, meld je dan aan via oppepper@senver.nl.

Op deze pagina lees je steeds het nieuwste hoofdstuk, het hele verhaal staat op de Corinna pagina.

Feuilleton, aflevering 5

Door Helmi Duijvestein

Als ze het pakje heeft uitgepakt, houdt Corinna een glanzende vierkante speaker in haar hand.

Ze kijkt er verwonderd naar. Wat is dat nu weer? Een apparaatje dat ze niet herkent, waarvan ze zich afvraagt waar het voor dient en waarvan de gebruiksinstructie natuurlijk weer in het vertaald Chinees of Koreaans op het bijgesloten papiertje staat. Dus in een soort Nederlands dat nauwelijks te begrijpen is. Oh wat heeft ze daar een hekel aan. En zo nutteloos! En nu blijkt dat het apparaatje nog ‘aan’ staat en reageert op ieder geluid in haar kamer. Want toen haar pendule een paar minuten geleden negen uur sloeg kwam er zacht gebrom uit het speakertje , ging het apparaatje een beetje bewegen en werd op haar muur en plafond allerlei lichtflitsen geprojecteerd. Wat moest ze daar nu mee? En hoe zet ze het af zodat ze verlost wordt van het gebrom en de lichtflitsen bij ieder geluid in haar kamer? En waarom stuurt Annie , oh pardon Annemeta, dat naar haar? Ze weet toch dat zij al dit soort onzin vreselijk vindt?

Ze raakte er zelfs een beetje geïrriteerd door. Wat moet ze ermee? En dan verwacht Annie waarschijnlijk ook nog dat ze haar ervoor gaat bedanken. Daar heeft ze al helemaal geen zin in. Ze bellen elkaar maar een paar keer per jaar en dan is er een goede reden voor. Bijvoorbeeld jaarlijks op Nieuwjaarsochtend en meestal op hun beider verjaardagen. Dat vindt ze al meer dan genoeg. Ze weet niet eens wanneer haar zwager Pieter-Jan jarig is. Dus daar komt ze mooi onder uit. Ze heeft het niet zo op hem met zijn vage bedrijfjes, nogal bekakte vrienden, dure auto’s en altijd het nieuwste van het nieuwste als het gaat om elektrische apparatuur. Gadgets noemde Annie dat. Ze vroeg nog wat gadgets waren en concludeerde dat Annie het gewoon over nutteloze hebbedingetjes had. Terwijl zij en Huib juist heel duurzaam probeerden te leven. Nu ze alleen is maakt ze er een sport van om zo duurzaam mogelijk te leven en boodschappen te doen. Geen goedkope onnodige rommel in haar huis. Het woord gadget wil ze niet eens horen laat staan dat ze erin geïnteresseerd is.

Daar rinkelt haar mobieltje. Dat ook nog en nu net op het moment dat ze helemaal geen zin in een telefoongesprek heeft.

Ze kijkt op de display en ziet : Annie, Thuis